۱ .. کجاست گوشی که حرفای دلم را بشنود؟...

      کجاست چشمی که روزمره گی هایم را ببیند؟...

      احساسم را احساس کند ، روحم را جلا بدهد و جسمم را جان دوباره...!

۲ .. کجاست آن صفت پاکی ؟ ... چی شد آن جسم خاکی؟ ...

      می دانی فاصله من و خود من چقدره؟

      فاصله کسی که زنده بوده ، حالا مرده...

۳ .. یک قصه هست که بارها و بارها ممکن است پیش بیاید...

      شروع قصه ای با اتمام قصه قبلی باشد...

      اما قصه هایی هم هست که افسانه می شود و در نهایت بایگانی می شود

۴ .. خود را در مسیر رودخانه انداختن یعنی قدرت تصمیم گیری ، فکر کردن ، اراده ، حلاجی کردن کارها را نداشتن و در نهایت ناتوان شدن