من عاشقانه می خرم نگاه خسته تو را

برای آخریــــن نفــــس صدای مانده تو را

همیشه باورم نشد خاطره های مرده ات

زمزمه های من میگفت یاد و خاطر تو را

دریاچه چشم من به وسعت اقیانوس هاست.

چشمی که پری دریایی خودش را در خود جای داد بی آنکه بداند چرا؟ واقعا" چرا؟

چرا سکوت را در برابر شور و فریاد اختیار کرده این دل پر بهانه؟چرا پای خود را بسته در مقابل همه راه ها؟ چرا؟

راه هایی که همه به ابدیت می انجامید...راه هایی که تنها با یک تلنگر عاشقانه قدم در نیایش می گذاشت.

اما هنوز هم راهی هست ...راه سعادت...

تا بعد/...

که اینکه مواظب عشق های نا بهنگامی که هم شما رو و هم اطرافیانتون رو فرا میگیره باشیم

که هم شما رو به زمین میزنه و هم اطرافیانتون رو

شاید عشق ناگهانی هوس باشه که با دیدن تنها یک چیز که شاید نا خوش آیند باشه چشم خیلی ها رو کور کرده شاید اسمش شهوت هم باشه

اما آیا عشق رنگش رو از دست داده؟

نمیدونم اما اینو میدونم که همین مسائل باعث میشه که هر چه بیشتر درش غرق بشی بیشتر از عشق دور میشی

پس چی کار باید کرد؟

من فکر کنم اینجوری جواب بدم که اگر دنبال عشق نباشیم بهتره چون عشقی که دنبالش باشیم به بیراهه منحرف میشه

پس بهتر نیست به جای گشتن پی معشوقه و وقت تلف کردن بریم دنبال اینکه خودمون رو بشناسیم خواسته هامون رو مرور کنیم و هر روز به دنبال جواب مسئله بی پاسخ باشیم؟

حتما" در مقابل این مسائل کم خواهیم آورد ...اما نه هر روز شیرین تر میشه چون مسئله ای که دیروز در برابرش سکوت می کردیم امروز کلی حرف براش در مقابلش داریم

یکی از مسائلی که تو این زمونه مهمه اینه که عاشق باشی اما به چه قیمتی به قیمت اینکه از زندگی عقب بیفتی یا اینکه به خاطر رسیدن به اون عشقی که بعید میدونم عشق باشه همه چی رو زیر پا بگزاریم و از خیلی کسائل دیگه عقب بیفتیم

به راستی چه باید کرد؟

شاید به قول دوست خوبم اشغالگر صبر

پس صبر می کنم تا بعد/...