چهارشنبه هفدهم مرداد 1386
قطره چهلمزین پس با مراجعه با این وبلاگ من را همراهی بفرمائید
Http://www.eshgh-akharin-roya.blogfa.com
" عشق آخرین رویا "
نقطه پایان این وبلاگ به ثبت رسید
.
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 9:32
مرگ را زیر باران باید جست
اگر در سرزمین عجایب زندگی می کردم بهتر از این بود!
در واقعیت من و تو با هم غریبه ایم
و در رویای من یکرنگ و صمیمی
نه در واقعیت می توانم نزدیک شوم
و نه در رویا هایم از تو دور
اگر در سرزمین عجایب زندگی می کردم بهتر از این بود!
آیا این حس غریب عشق است؟
به من بگو آیا این عشق است؟
در واقعیت من و تو با هم غریبه ایم
و در رویای من یکرنگ و صمیمی
نه در واقعیت می توانم نزدیک شوم
و نه در رویا هایم از تو دور
اگر در سرزمین عجایب زندگی می کردم بهتر از این بود!
آیا این حس غریب عشق است؟
به من بگو آیا این عشق است؟
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 9:32
دوشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1386
قطره سی و نهمبا تاخیری طولانی مدت بالاخره اومدم
خیلی دلم تنگ شده بود برای نوشتن...
برای دوستان وبلاگ هاشون و ...
چند وقتیه کلا" دلم تنگه برای همه چی ...
امسال برام خوب نبوده . تا الانش هر روز یه دردسر یه مشکل یه اتفاق ناگوار و خیلی چیزای دیگه اتفاق افتاده برام ... البته عادت کردم و دیگه بی اثر شدند تمام اینها شایدم داغ داغم الان نمی فهمم . دیوونه شدم خودمم نمیدونم چی میگم چیکار می کنم چیکار باید بکنم...
برام دعا کنید
آخه تو پاک و نجیبی/تو یه احساس عجیبی/نکنه فرشته ای تو؟
فدا شدن برای تو/دلیل زنده بودنه/میخوام عشق و جنونمو راهی قصه ها کنم
حرف آخر:
لطفا" دست از سرم بردار/لطفا" زندگی منو بهم نزن
فراموشم کن/همه چی تموم شد ... به همین راحتی
وای بر ما که تصور میکنیم عشق رنگیست ...
قاطی کردم حسابی
اومدم یکم خودمو خالی کنم که نمیشه شماها یه راهی بزارید جلوم
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 11:22
دوشنبه دوم بهمن 1385
قطره سی و هشتمسلامی دوباره
حرفی برای گفتن نداشتم اما دلم تنگ شده بود برای نوشتن ...
خیلی وقته که نیومدم میدونم که همه از من قطع امید کردن ولی واقعا" نمیرسم بیام
جنایت و مکافات ، عشق و جنون ، لذت و مرگ و عشق و ذلت ...
برای رسیدن به عشق باید کشت... یعنی قتل انجام داد .. کی رو؟
خود را ...
هوای عاطفه بدجور سرد شده...
میدونی دلم تنگ شده برای هیچی ...
ثانیه ها از جا در آمده...از حرکت ایستاد...
فردا روز دیگریست ...
خطر را با جون و دل پذیرا نباش ...
در های زندگی به روی همه بسته است حتی عشق...
بیا که دلم برایت ...
یا علی مدد.
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 12:58
یکشنبه بیست و سوم مهر 1385
قطره سی و هفتمباورم را به فرداها سپردم بی آنکه کسی همراه باورم باشد. دیوانگی .. عشق .. عاطفه از خاصیت های باورم بود که رفت.
پروردگار مهر یا مهر پروردگار فرقی ندارد چون دیگر با ما نبود که بگوئیم خدایا دوستت داریم و بگیم که خدا کنه این شبمان صبح نشود اما بالاخره آن شب صبح شد و صبح جدایی فرا رسید بدون آنکه پروردگاری ، مهری ، قلبی ، عشقی وجود داشته باشد.. انگار سالها پیش مرده بودیم اما نمردیم. شاید این راهی است از هزاران راه نرفته و طی کردن این راه هم مستلزم پرداخت خسارتی است .
آخرین لحظات شب ما بودیم که لحظه شماری میکردیم برای جدایی بی آنکه خبر داشته باشیم و سر انجام موعد فرا رسید...
نم نم باران ۱:شاید بارها و بارها از خدا ناامید شده باشیم اما به حق است کار خداوند(حکمت)
نم نم باران ۲ : من به دنبال یک کتابی میگرد به نام پروردگار مهر اما پیدا نمی کنم اسم نویسنده اش را هم به عرصه نادانی میگذرانم (کمک)
نم نم باران ۳ : شاید اسم وبلاگم رو بخوام عوض کنم نظرتون چیه؟ پیشنهاد بدین. (مشارکت)
نم نم باران ۴ : کسانی هستند که شاید با خواندن متن بالا ... احساستون رو بگید (گمشده)
نم نم باران ۵ :
در ابعاد این عصر خاموش ،
من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنها ترم
بیا تا برایت بگویم ،
تنهایی من تا چه اندازه بزرگ است
و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمیکرد
و خاصیت عشق این است...
تا بعد/...
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 14:18
شنبه هشتم مهر 1385
قطره سی و ششمگاهی وقت ها حضور کسی رو احساس می کنیم اما در عین حال حضورش در هاله ای از ابهامه.میگین یعنی چی؟ یعنی اینکه کسی باشد و نداند که هست. بدترین حالت اینه که حتی در تلاش فقط خبری از یار باشه بی آنکه بفهمه. مثل این می مونه که عاشقانه دوستش داشته باشی اما ندونه و یا نتونه بفهمه یا نتونی بهش بگی..
شده تا حالا تو چاهی گیر کنین . بالای چاه یارتون باشه و ندونه شما تو چاهین و اون رو ببینید و اون نه. البته طبیعیه چون اونجا خیلی تاریکه و حقم دارهاما اگه یه نوری میومد تو چاه چقدر خوب میشد. حتی صداتم نمیشنوه وای که عجب کابوسیه. اما دلخوشیش تنها به اینه که تشنش بشه و یار بیاد برای برداشتن آب از چاه . حاضره این سطل محکم بخوره تو سرش اما از جانب یار باشه...وه که عجب لذت بخشه.اما کاش به جای چاه هر دو به سوی آسمان سیر می کردند نه اینکه یکی در چاه همراه با نا امیدی و دیگری در بالای چاه و همراه با یکنواختی.
...راهی هست برای فرار از گلوگاه مقاربه و مکاشفه...
خودمم متوجه نشدم که چی نوشتم وای به حال شما دوستان
با من اما بدون من هستم با تو و بدون تو
در پی تو و خودمو گم کردم بدون تو
حرفم و بگیر که همش حرف دله
دلی که درد دله اما بی دله
هر کی به ما رسید فکر حسرت بود
ندونستم هوا پس این ابرهای تیره بود
فریادشو نشنیدی ؟ نگفتی این صدای چیه؟ صدای کیه؟
صدای دل منه ..باز میگی دل کیه؟
یه عمریه سر میزارم رو شونه هات
جای بوسه هام حسرته روی گونه هات
تا بعد/...
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 11:24
چهارشنبه بیست و دوم شهریور 1385
قطره سی و پنجممن عاشقانه می خرم نگاه خسته تو را
برای آخریــــن نفــــس صدای مانده تو را
همیشه باورم نشد خاطره های مرده ات
زمزمه های من میگفت یاد و خاطر تو را
دریاچه چشم من به وسعت اقیانوس هاست.
چشمی که پری دریایی خودش را در خود جای داد بی آنکه بداند چرا؟ واقعا" چرا؟
چرا سکوت را در برابر شور و فریاد اختیار کرده این دل پر بهانه؟چرا پای خود را بسته در مقابل همه راه ها؟ چرا؟
راه هایی که همه به ابدیت می انجامید...راه هایی که تنها با یک تلنگر عاشقانه قدم در نیایش می گذاشت.
اما هنوز هم راهی هست ...راه سعادت...
تا بعد/...
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 14:21
دوشنبه سیزدهم شهریور 1385
قطره سی و چهارمیه هشدار یه علامت یه صدای آژیر ممتد از توی مغز آدمها بیرون میاد که چی ؟
که اینکه مواظب عشق های نا بهنگامی که هم شما رو و هم اطرافیانتون رو فرا میگیره باشیم
که هم شما رو به زمین میزنه و هم اطرافیانتون رو
شاید عشق ناگهانی هوس باشه که با دیدن تنها یک چیز که شاید نا خوش آیند باشه چشم خیلی ها رو کور کرده شاید اسمش شهوت هم باشه
اما آیا عشق رنگش رو از دست داده؟
نمیدونم اما اینو میدونم که همین مسائل باعث میشه که هر چه بیشتر درش غرق بشی بیشتر از عشق دور میشی
پس چی کار باید کرد؟
من فکر کنم اینجوری جواب بدم که اگر دنبال عشق نباشیم بهتره چون عشقی که دنبالش باشیم به بیراهه منحرف میشه
پس بهتر نیست به جای گشتن پی معشوقه و وقت تلف کردن بریم دنبال اینکه خودمون رو بشناسیم خواسته هامون رو مرور کنیم و هر روز به دنبال جواب مسئله بی پاسخ باشیم؟
حتما" در مقابل این مسائل کم خواهیم آورد ...اما نه هر روز شیرین تر میشه چون مسئله ای که دیروز در برابرش سکوت می کردیم امروز کلی حرف براش در مقابلش داریم
یکی از مسائلی که تو این زمونه مهمه اینه که عاشق باشی اما به چه قیمتی به قیمت اینکه از زندگی عقب بیفتی یا اینکه به خاطر رسیدن به اون عشقی که بعید میدونم عشق باشه همه چی رو زیر پا بگزاریم و از خیلی کسائل دیگه عقب بیفتیم
به راستی چه باید کرد؟
شاید به قول دوست خوبم اشغالگر صبر
پس صبر می کنم تا بعد/...
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 20:38
چهارشنبه هشتم شهریور 1385
قطره سی و سومزخم زننده، مقاومت ناپذير، شگفت انگيز و پر راز و رمز است آفرينش و همه آنچيزها که شدن را امکان ميدهد.
هر مرگ اشارتي است به حياتي ديگر..
اين همه پيچ، اين همه گذر، اين همه چراغ اين همه علامت و همچنان استواري به وفادار ماندن به راه خودم، هدفم و به تو ... وفايي که مرا و تورا به سوي هدف راه مي نمايد.
جوياي راه خويش باش ار آنسان که منم، در تکاپوي انسان شدن. در ميان راه ديدار مي کنيم حقيقت را، آزادي را، خود را .. در ميان راه ديدار مي بالد و به بار مي نشيند دوستي که توانمان مي دهد تا براي ديگران مأمني باشيم و ياوري... اين هست راه ما راه من و تو
در وجود هرکس رازي بزرگ نهان است، داستاني، راهي، بيراهه اي... طرح افکندن اين راز، راز من و تو، راز زندگي، پاداش تلاشي پرحاصل است.
بسيار وقتها با يکديگر از غم و شادي خويش سخن سار مي کنيم، اما در هر چيزي رازي نيست، گاه به سخن گفتن از زخم ها نيازي نيست.. سکوت ملال ها از راز ما سخن تواند گفت.
به تو نگاه ميکنم و مي دانم تو تنها نيازمند يک نگاهي تا به تو دل دهد، آسوده خاطرت کند، بگشايدت تا بدر آيي.... من پا پس مي کشم و در نيم گشوده به روي تو بسته مي شود.
پيش از آنکه به تنهايي خود پناه برم از ديگران شکوه آغاز ميکنم، فرياد مي کشم که ترکم گفتند. چرا از خود نمي پرسم کسي درام که احساسم را انديشه و رويايم را زندگي ام را با او قسمت کنم؟ آغاز جداسري شايد از ديگران نبود.
حلقه هاي مداوم پي در پياپي تا دوردست، تصميم درست صادقانه، با خود وفادار مي مانم آيا؟ يا راهي سخت اختيار مي کنم..
بي اعتمادي دريست، خودستايي و بيم چفت و بست غرور است و تهي دستي ديواريست و لولاست زنداني را که در آن محبوس راي خويشيم.
دلتنگي مان را براي آزادي و دلخواه ديگران بودن از رخنه هايش تنفس مي کنيم. تو و من توان آنرا يافتيم که برگشاييم، خود را بگشاييم.
برآنچه دلخواه من است حمله نمي برم خود را به تمامي برآن مي افکنم
اگر بر آنم که ديگر بار و ديگر بار بر پاي خويش بتوانم خاست راهي بجز اينم نيست....
هر مرگ اشارتي است به حياتي ديگر..
اين همه پيچ، اين همه گذر، اين همه چراغ اين همه علامت و همچنان استواري به وفادار ماندن به راه خودم، هدفم و به تو ... وفايي که مرا و تورا به سوي هدف راه مي نمايد.
جوياي راه خويش باش ار آنسان که منم، در تکاپوي انسان شدن. در ميان راه ديدار مي کنيم حقيقت را، آزادي را، خود را .. در ميان راه ديدار مي بالد و به بار مي نشيند دوستي که توانمان مي دهد تا براي ديگران مأمني باشيم و ياوري... اين هست راه ما راه من و تو
در وجود هرکس رازي بزرگ نهان است، داستاني، راهي، بيراهه اي... طرح افکندن اين راز، راز من و تو، راز زندگي، پاداش تلاشي پرحاصل است.
بسيار وقتها با يکديگر از غم و شادي خويش سخن سار مي کنيم، اما در هر چيزي رازي نيست، گاه به سخن گفتن از زخم ها نيازي نيست.. سکوت ملال ها از راز ما سخن تواند گفت.
به تو نگاه ميکنم و مي دانم تو تنها نيازمند يک نگاهي تا به تو دل دهد، آسوده خاطرت کند، بگشايدت تا بدر آيي.... من پا پس مي کشم و در نيم گشوده به روي تو بسته مي شود.
پيش از آنکه به تنهايي خود پناه برم از ديگران شکوه آغاز ميکنم، فرياد مي کشم که ترکم گفتند. چرا از خود نمي پرسم کسي درام که احساسم را انديشه و رويايم را زندگي ام را با او قسمت کنم؟ آغاز جداسري شايد از ديگران نبود.
حلقه هاي مداوم پي در پياپي تا دوردست، تصميم درست صادقانه، با خود وفادار مي مانم آيا؟ يا راهي سخت اختيار مي کنم..
بي اعتمادي دريست، خودستايي و بيم چفت و بست غرور است و تهي دستي ديواريست و لولاست زنداني را که در آن محبوس راي خويشيم.
دلتنگي مان را براي آزادي و دلخواه ديگران بودن از رخنه هايش تنفس مي کنيم. تو و من توان آنرا يافتيم که برگشاييم، خود را بگشاييم.
برآنچه دلخواه من است حمله نمي برم خود را به تمامي برآن مي افکنم
اگر بر آنم که ديگر بار و ديگر بار بر پاي خويش بتوانم خاست راهي بجز اينم نيست....
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 1:45
پنجشنبه دوم شهریور 1385
قطره سی و دومانسان تنها حیوانی است که می تواند طعم آزادی را تجربه کند، به آزادی برسد، آزاد بیاندیشد، آزاد بیافریند وآزادانه خود باشد. انسان تنها حیوانی است که دیوانه می شود، بر انسان جبر نمی تواند حکومت کند وتنها اختیار است که در انسان فقط معنا پیدا می کند...
این هم نوعی آزادی است آزادی ای که دیگری از آن گرفته و به کسی دیگر داده...
آیا این عدالت است؟
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 15:17
جمعه بیستم مرداد 1385
قطره سی و یکمزمانه خالی از هر گونه توجه به خود و دیگران شده ... زمانی که دیگر اسب مست نمی شود از الطاف صاحبش ... قناری بلبل زبانی نمی کند به خاطر دانه ارزن و جیب بر ها هم بانک زن شده اند
راستی رسم روزگار این است؟
آیا روزگار باید بی وفایی را یاد بدهد؟
بی خانمانی را چطور؟
و همچنان بی محبتی؟
نمی دانم ... هر کسی خود قضاوت کند .
تنها در باران ...
تنها در بیابان...
تنها در دشت...
تنها در جاده بی انتها...
ــ نشسته ام ــ
شاید که باور دوباره اش را بدست بیاورم!
آیا مرگ به سراغم خواهد آمد؟
در کجا؟
زیر باران؟
آه ... هرگز
مرگ برایم بهترین آزادی است
آزادی را برایم به ارمغان می آورد مرگ
اما هنوز فرا نرسیده
راه زیادی در پیش دارم
و هنوز اسیر خاک
... به امید روزی که ...
مرگ را زیر باران جستجو کنم و برسم
البته بارانی پاک و با خلوص تمام ... .
دوستان بیاین تو سایت کلوب عضو بشین و در بحث های کلوب ها همکاری کنید ...بیاین ضرر نمی کنید. بحث های جالبی داره/... امتحان کنید این هم آدرسش: .../ روی کلوب کلیک کنید /...
کلوب یک سایتی هست مثل اورکات و گازاگ و از این جور سایت ها اما کاملا" فارسی و قانونی
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : بارونی در ساعت 11:57